Tlatelolco Antlaşması
Latin Amerika ve Karayip Denizi'nin Nükleer Silahlardan Arındırılması Antlaşması (genellikle Tlatelolco Antlaşması olarak bilinir), Latin Amerika ve Karayipler'i nükleer silahlardan arındırmayı hedefleyen uluslararası bir anlaşmadır. 1962 yılındaki Küba Füze Krizi'ne bir tepki olarak Meksika Devlet Başkanı Adolfo López Mateos tarafından önerilmiş ve Meksikalı diplomatlar Alfonso García Robles, Ismael Moreno Pino ve Jorge Castañeda tarafından desteklenmiştir.[1] Nükleer silahların azaltılması yönündeki çabaları nedeniyle García Robles, 1982 yılında Nobel Barış Ödülü'ne layık görülmüştür.[2]
Latin Amerika ve Karayip Denizi'nin Nükleer Silahlardan Arındırılması Antlaşması | |
---|---|
![]() Tlatelolco Antlaşması'nın 4. Maddesinde tanımlanan Uygulama Bölgesi | |
İmzalanma | 14 Şubat 1967 |
Yer | Meksiko |
Yürürlük | 22 Nisan 1968 |
Koşul | Onayların tevdii (Mad. 29) / Madde 29 uyarınca feragat |
Taraflar | 33 |
Anlaşmanın metni, Latin Amerika Denükleerizasyon Hazırlık Komisyonu'na (COPREDAL) emanet edilmiştir. Meksiko'da merkezini kuran komisyon, dört genel kurul toplantısı düzenlemiştir. Anlaşma, imzacı ülkeler tarafından 12 Şubat 1967'de imzalandı ve 25 Nisan 1969'da yürürlüğe girmiştir.
Anlaşmanın uygulanmasını denetlemekle görevli kuruluş OPANAL (Latince Amerika ve Karayip Denizi'nde Nükleer Silahların Yasaklanması Örgütü)'dür. 1967'de imzalanan anlaşma, nüfuslu bir bölgeyi kapsayan ilk anlaşma olma özelliğini taşımaktadır. Rio Grande'den Tierra del Fuego'ya uzanan bir Nükleer silahlardan arındırılmış bölge oluşturmuştur.
Ayrıca bakınız
değiştirKaynakça
değiştir- ^ autores, Varios (18 Şubat 2022). "El Tratado de Tlatelolco: una mirada desde sus protagonistas". Grupo Milenio (İspanyolca). 2 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2023.
- ^ "The Nobel Peace Prize 1982". NobelPrize.org (İngilizce). 21 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2023.