Gérard de Ridefort
Gérard de Ridefort (ö. 4 Ekim 1189) 1184'ün sonundan 1189'daki ölümüne kadar Tapınak Şövalyeleri'nin Büyük Üstadıydı .
Gérard de Ridefort | |
---|---|
![]() | |
Gérard de Ridefort'un arması | |
10. Tapınak Şövalyeleri büyük üstadı | |
Görev süresi 1184-1189 | |
Yerine geldiği | Arnau de Torroja |
Yerine gelen | Robert de Sablé |
Kişisel bilgiler | |
Doğum | y. 1140 |
Ölüm | 4 Ekim 1189 (48-49 yaşlarında) Akka |
Milliyeti | Flaman |
Askerî hizmeti | |
Çatışma/savaşları |
Erken dönem
değiştirGérard de Ridefort'un muhtemelen Flaman kökenli olduğu düşünülüyor, ancak bazı on dokuzuncu yüzyıl yazarları görünüşe göre onun adını " Bideford'lu " olarak yanlış okuyarak Anglo-Norman geçmişini öne sürüyorlar. Kudüs Krallığı'na ne zaman geldiği belirsizdir. 1170'lerin sonlarında Kudüs Kralı IV. Baudouin'in hizmetinde olduğu tüzük kayıtlarında yer alır ve 22 Ekim 1179'da krallığın Mareşal rütbesine sahipti.
Görünüşe göre Trablus kontu III. Raymond'un kendisine uygun bir mirasçı ile el atmasını bekliyordu. Bununla birlikte, Cécile Dorel, babasının Trablus Kontluğu'ndaki Betrun kıyı tımarını miras aldığında, Raymond onu (Mart 1181'den önce) Plivain veya Pisalı bir tüccarın yeğeni Plivano ile 10.000 bezant başlık bedeli karşılığında evlendirdi. On üçüncü yüzyılın ortalarına gelindiğinde, Surlu William'ın Eski Fransızca Devamı (Ernoul Chronicle'ı olarak da bilinir) derlendiğinde, Botrun'un gelininin hikâyesi, Plivain'in amcasının genç bayanı (Lucie veya Lucia olarak yeniden adlandırıldı) tartıya oturtup evliliği elde etmek için Raymond'a ağırlığınca altın teklif ettiği hayali bir efsaneye dönüştü.[1]
Tapınakçı
değiştirGérard, ciddi bir şekilde hastalandı ve ardından Tapınakçı olarak yemin etti. Haziran 1183'te Tarikatın seneschal rütbesine sahipti. Verona'da Torroja'lı Arnold'un ölümünden sonra 1184'ün sonlarında veya 1185'in başlarında Büyük Üstat olarak seçilmiştir.
Gérard, Trabluslu Raymond'a karşı kin beslemeye devam etmiş ve bu, onun bazı siyasi manevralarını etkilemiştir. 1186'da, merhum karl IV. Baudouin'in halefi Kral V. Baudouin öldüğünde, Gérard, ardından gelen veraset mücadelesinde hızla Agnes de Courtenay'ın kızı Kraliçe Sibylla ve kocası Lüzinyanlı Guy'ın yanında yer almıştır. Raymond ve İbelin Hanedanı de dahil olmak üzere müttefikleri, Sibylla'nın küçük üvey kız kardeşi Prenses Isabella'nın iddiasını destekleyen muhalif grubun liderleriydiler.
1187 krizinde Gérard, Kral II. Henry'nin gönderdiği parayı Kudüs'teki Tapınakçılara yatırılmak üzere kullanarak Kudüs Krallığı'nı Selahaddin Eyyubi'den korumak amacıyla giriş yasağı için ek birlikler kiraladı. (Henry, Thomas Becket cinayetinin kefareti olarak gelecekteki haçlı seferi planları için fon göndermişti; bir kısmı Tapınakçılara, bir kısmı da Kudüs ve Tire'deki Hospitalier Şövalyeleri'ne emanet edilmişti. Gérard ve 100'den az Tapınakçı, Bazı Hospitalier Şövalyeleri ile birlikte 1187'de Cresson Muharebesi'nde Selahaddin'in oğlu el-Afdal'a saldırdılar. Ancak El Afdal'ın 5.000'den fazla adamı vardı. Hospitaller Büyük Üstadı Roger de Moulins öldürüldü; Gérard yaralı olmasına rağmen hayatta kalan birkaç kişiden biriydi. Gérard'ın savaşla ilgili raporu, Papa III. Urbanus tarafından Canterbury başpiskoposu Exeter'li Baldwin'e yazılan kısa bir anlatımın kaynağıdır.
Aynı yılın Temmuz ayında Gérard Hıttin Muharebesi'nde Tapınakçılara liderlik etmiştir. Selahaddin Tiberya'yı ele geçirmişti ve Guy, onu geri almak için şehre doğru bir yürüyüş yapmayı düşünüyordu. Raymond ona Selahaddin Eyyubi'nin kendilerine gelmesini beklemesini tavsiye etti, çünkü onlar iyi korunan, su kaynakları iyi bir konumdaydılar ve Tiberya'ya ulaşmak için kuru, açık bir ovayı geçmek zorunda kalacaklardı. Gérard buna karşı çıktı ve Guy'ı yürüyüşe devam etmeye ikna etti. Raymond'un düşmanı Reynald de Châtillon tarafından desteklendi. Outremer'in orduları kuru ovada mahsur kaldı ve 4 Temmuz'da yenilgiye uğratıldılar. Raymond ve diğer birkaç soylu kaçtı, ancak IV. Humphrey de Toron, Aimery de Lusignan, Reynald, Guy ve ayrıca Gérard da dahil olmak üzere öldürülmeyen bazıları Selahaddin tarafından yakalananlar arasındaydı. Tapınakçı mahkûmların geri kalanı idam edildi. Gérard 1188 yılına kadar tutuklu olarak kaldı ve bu süre zarfında Tarikatı Sur'dan Kardeş Thierry (Terricus) tarafından yönetildi.
Gérard'a Selahaddin tarafından, eğer bir Tapınakçı kalesini barışçıl bir şekilde teslim olmaya ikna edebilirse serbest bırakılacağı şartı verildi. Başarılı oldu ve serbest bırakıldığında Tartus'a gitti ve burada Tapınakçıların, şehrin düşmesinden sonra Selahaddin'in kuşatma kuvvetlerine direnen kalelerini savunmasını ustalıkla yönetti. Tapınakçıların kontrolünü Thierry'den geri aldıktan sonra, Kral II. Henry'nin Sur'daki Tapınakçılara bırakılan parasının geri kalanını ele geçirmiş gibi görünmektedir. Bu, şehrin savunucusu Montferratlı Konrad'ın 20 Eylül 1188 tarihli mektuplarında Exeterli Baldwin ve Frederick Barbarossa'ya yazdığı bir şikayete yol açtı; hatta şöyle diyordu: " ...daha da vahim olanı, Tapınağın Efendisi İngiltere Kralı'nın sadakası ile kaçtı. ".
1189'da tekrar Guy'la güçlerini birleştirerek Tapınakçıları Akka Kuşatması'na götürdü. Bir kez daha esir alındıktan sonra 4 Ekim 1189'da Selahaddin Eyyubi tarafından başı kesilerek idam edilmiştir.
Popüler kültürde
değiştirKitaplar, çizgi romanlar, filmler, televizyon ve oyunlar gibi birçok medya türü, hayattayken ve sonrasında onları etkileyen kaynaklarda olduğu gibi, genellikle Gérard de Ridefort'u son derece öfkeli, gaddar, inatçı, dini açıdan fanatik, bencil bir kişi olarak tasvir eder, haklı olarak kibirli, entrikacı ve bencil birey, uzlaşmayı reddetme alışkanlığındadır, meselelerin gri tonları yoktur, yalnızca iyi ya da kötü olarak görür ve sürekli olarak Trabluslu Kont III. Raymond'u dışarıdan herkesin önünde kötü göstermeye çalışır. Hatta kendisine ve kendi inançlarına olan kinini, Kudüs Krallığı'nın ve tüm Tapınak Şövalyeleri Tarikatı'nın çıkarlarının önünde tutma noktasına kadar varan ve aynı zamanda Hristiyanlık inançlarına hizmet eden tüm orduların yenilmezler. Aynı zamanda medya formlarında sıklıkla Reynald de Châtillon'la işbirliği içinde, Agnes de Courtenay'in Kont Raymond'la karşılıklı düşmanlığı içinde tasvir edilir; ikisi sık sık komplo kurar ve planlar yapar, buna kendi planları için savaşa girmek için Kral Guy de Lusignan'ı kışkırtmak da dahildir (çoğunlukla oldukça aptal resmedilmiştir). Ancak bu medya türlerinin her birinde bu kişiliği onun mahvolmasına yol açar.
Edebiyat
değiştir- Şöhretiyle ilgili birçok hikâyede olduğu gibi Gérard, Jack Whyte'ın Standard of Honor adlı kitabında Kont Raymond'a kin gütmeye çalışan biri olarak tasvir eder.
- Gérard, Jan Guillou'nun kurgusal karakter Arn Magnusson hakkındaki Haçlı Seferleri üçlemesinde yer alır; burada, yalnızca "ikna yoluyla" da olsa, Tapınakçılardan ikincisinin serbest bırakılmasını sağlamaya yardımcı olarak tasvir edilir. Ancak Arn'ın Hristiyanlığa inanmanın ne anlama geldiğine dair görüşlerini paylaşmaması, Müslümanlarla barış arayışında olması ve benzeri nedenlerden dolayı da Arn'dan nefret eder.
- Elon Salmon'un yazdığı Denizin Ötesinde'de Gérard, Trablus Kontu III. Raymond ve onu ve Prenses Isabella'yı destekleyenler adına oyunculuğu sürdürmek ve hatta onlarla birlikte hareket etmek için haydut ve acımasız adamları işe almak gibi önlemlere başvuruyor.
- Cecelia Holland tarafından yazılan Kudüs'te, burada Gérard'a "Gerard de Ridford" adı verilmiştir, hikâyenin ana muhalifi olarak görünür, onun ikiyüzlülüğüne, iş birliği içinde olduğu tüm planlarına ve komplolarına yakalanır. Bunun tersi de dahil olmak üzere, Guy'ın bir piyon olarak kullanılması da dahil olmak üzere, hepsi Guy'ın karısı Sibylla ("Sybilla" hikâyesinde anılır) ve onun kurgusal romantik aşk ilgisi, birlikte baş düşman olarak tasvir edildiği kurgusal Tapınak Şövalyesi Sir Rannulf Fitzwilliam tarafından yapılmıştır.
- Baş karakterin yaşamını tarihsel olarak daha doğru bir şekilde tasvir etmeye çalışan Helena P. Schrader'in Balian d'Ibelin üçlemesinde, Gérard de Ridefort bir kez daha ana düşmandır ve Reynald'ın yanı sıra Agnes gibilerle entrikacı olarak tasvir edilmiştir. Gérard'ın davasında bir kez daha Trablus Kontu III. Raymond'a olan kininden dolayı de Courtenay, Guy de Lusignan'ı piyon olarak kullanır.
Oyunlar
değiştir- Gérard aynı zamanda Medieval II: Total War: Kingdoms Crusades Campaign'de Kudüs Krallığı'nın bir generalidir.
- İmparatorluk Çağı II. Selahaddin'in seferinin "Hattanin Boynuzları" görevinde "Tapınakçıların Efendisi" olarak adlandırılan bir süvari kahramanı olarak görünür.
Filmler ve televizyon şovları
değiştir- Gérard, 2007 yapımı İsveç yapımı Arn - Tapınak Şövalyesi filminde ve 2008 yapımı devam filmi Arn - Yolun Sonundaki Krallık'ta Nicholas Boulton tarafından canlandırılmıştır; bu filmlerin her biri onu inanılmaz derecede kendini beğenmiş, dini açıdan fanatik bir şekilde kibirli ve uzlaşmaz bir kişi olarak tasvir edilmektedir. Bu filmlerde, Arn'dan aynı nedenlerden dolayı hala nefret eder ve yine de Arn'ı serbest bırakmayı reddediyor ve bunun yerine onu yalnızca asker kaçağı olarak terk edebilecek biri olarak ilan eder ve aksi takdirde onu Háttin Savaşı'na isteyerek veya istemeyerek katılmaya zorlar.
- Gérard, 2005 yapımı Cennet Krallığı filminde Ulrich Thomsen tarafından canlandırılmıştır; burada kendisinden kısaca "Tapınakçı Ustası" olarak söz edilmiştir ve hem Guy de Lusignan hem de Reynald de Châtillon'un astı olarak tasvir edilmiştir.
Kaynakça
değiştir- Özel
- ^ Robinson 1992, ss. 128–129.
- Genel
- Robinson, John J. (1992). Dungeon, Fire and Sword: The Knights Templar in the Crusades (İngilizce). M. Evans. ISBN 9781590771525.
Konuyla ilgili yayınlar
değiştir- Brevis Regni Ierosolymitani Historia, in Annali Genovesi di Caffaro e de’ suoi Continuatori, ed. Luigi Tommaso Belgrano (Fonti per la Storia d’Italia, no. 11), vol. 1 (Genoa, 1890), pp. 127–49.
- De Expugnatione Terræ Sanctæ per Saladinum Libellus, in Ralph of Coggeshall, Radulphi de Coggeshall Chronicon Anglicanum, ed. Joseph Stevenson (London, 1875).
- Peter W. Edbury, The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation. Ashgate, 1996. [Old French Continuation of William of Tyre; this edition includes translation of Urban III's letter on the battle of Cresson.]
- Reinhold Röhricht (ed.), Regesta Regni Hierosolymitani MXCVII-MCCXCI, and Additamentum (Berlin, 1893–1904)
- Roger of Howden, Gesta Regis Henrici Secundi Benedicti Abbatis, ed. William Stubbs (London, 1867).
- Roger of Howden, Chronica Magistri Rogeri de Houedene, ed. William Stubbs (London, 1868–71)